Z wizytą w Szkocji, cz. 3 – Isle of Skye, cz. 1

przez Ola @ Lipiec 26, 2021

Kolejnym etapem naszej wyprawy do Szkocji było poznanie Isle of Skye – wyspy, która odkąd o niej usłyszałam, kojarzyła mi się bardzo z Islandią – tak samo bajkową krajobrazowo, uzależniającą… i nieprzewidywalną pogodowo. Zamieszkuje ją około 10 tyś. osób, ale w okresie wakacyjnym przyjeżdża tam dwukrotnie więcej turystów, zapełniając malutkie miasteczka i wioski po same brzegi. Oczywiście, by tego uniknąć, zaplanowaliśmy nasz wyjazd na połowę czerwca, gdzie sezon urlopowy wciąż raczkował, a szkolniaki, zgodnie z angielskim  kalendarzem edukacyjnym, miały przed sobą jeszcze miesiąc nauki. By tam dotrzeć, zatrzymaliśmy się w Inverness, skąd z samego rana ruszyliśmy do celu, by móc w końcu, na własne oczy zobaczyć te pocztówkowe widoki, pokonując łącznie trasę 740km…

IMG_20210619_134236

DSCF8119

Po drodze wstąpiliśmy do Sligachan będącego dawniej, z uwagi na sąsiedztwo skalistego pasma gór The Cuillin, centrum wspinaczkowym. To stąd pochodzi pierwszy szkocki przewodnik górski – John Mackenzie znany jako Morton, który swoja poważną przygodę z górami zaczął już w wieku 10 lat. Jego przyjacielem był Norman Collie – jeden z czterech najlepszych wspinaczy XIXw. z którym jako pierwsi zdobyli wspólnie The Cioch. Przyjaciółmi byli do końca życia, a dziś na skale przy rzece w Sligachan, znów razem patrzą na góry…

IMG_20210619_111355

DSCF8098

Według miejscowej legendy jeśli zanurzy się twarz w płynącej obok rzece i wytrzyma 7 sekund to piękno zostanie na zawsze, ale nie widziałam, by ktoś próbował;)

OLA_3193

Do 1995 roku jedyną opcją łącząca Isle of Skye ze stałym lądem był prom i dopiero pobudowany przez Amerykanów most, ułatwił mieszkańcom codzienną przeprawę i zwiększył turystykę. Niestety do 2004 roku pobierano od wszystkich osób, chcących nim przejechać, opłatę w tej samej wysokości, co pojedynczy bilet na prom – £7, dlatego mieszkańcy, w ramach pomocy sąsiedzkiej, jeździli po zakupy jednym samochodem, by zaoszczędzić na codziennych wydatkach. Ostatecznie, po latach lokalnych protestów i zażaleń, rząd uchwalił bezpłatny przejazd i obecnie korzystają z niego zarówno mieszkańcy jak i turyści.

20210619_101420

20210619_101542

DSCF8082

Około 50km w głąb wyspy ulokowana jest jej stolica – Portree, gdzie zatrzymaliśmy się na lunch, a później na pyszną kawę w kafejce Birch przy Bayfield Road.

DSCF8115

Na dalszej trasie przejazdu mogliśmy podziwiać wzniesienia Old Man of Storr,

20210619_131923

przespacerować się po zielonych wzgórzach Lealt z widokiem na wody Oceanu Atlantyckiego

OLA_3392

OLA_3373

i odkryć urokliwy wodospad, ukryty gdzieś pośród drzew…

DSCF8144

Zatrzymaliśmy się później przy Kilt Rock i Mealt Falls – 60m wodospadzie, choć z tego punktu widokowego ani go nie słyszałam ani nie widziałam. W tej sytuacji dron byłby najlepszym rozwiązaniem, by podejrzeć go z trudniej dostępnych miejsc.

Cdn…

IMG_20210619_140120

OLA_3439

Z wizytą w Szkocji, cz. 2 – Inverness

przez Ola @ Lipiec 16, 2021

Drugim przystankiem na naszych wakacjach w Szkocji było miasteczko Inverness, będące stolicą górzystego regionu Highlands, do którego na większe zakupy przyjeżdża się z dalszej, a nawet bardzo dalekiej Północy. Już na etapie planowania traktowaliśmy to miejsce tylko jako bazę wypadową, dlatego nie zmuszaliśmy się ani do wyjazdu z Edynburga, ani nie wydłużaliśmy wyjazdu w dalszą drogę:)

DSCF8038

To właśnie Inverness zostało uznane najszczęśliwszym miejscem do życia dwa lata z rzędu w 2014 i 2015, plasując się tym samym na 6 pozycji w całej Wielkiej Brytanii. Szczerze to nie wiem czym kierowali się ankietowani, biorący udział w tym badaniu, ale ja byłam tam szczęśliwa głównie z uwagi na bliskość tego, co chcieliśmy zwiedzić w następnej kolejności, ale o tym już następnym razem;)

DSCF8051

Podczas wieczornego spaceru trafiliśmy m. in. na zamkowy Urząd Miasta,

DSCF8048

Inverness

oraz Katedrę św. Andrzeja, zbudowaną w latach 1866-1869.

DSCF8053

DSCF8056

Choć samo miasteczko jest małe, to pustki na ulicach, których doświadczyliśmy na miejscu wcale nie były związane z jego wielkością, czy pandemią, tylko z meczem, który akurat wtedy rozgrywała Szkocja z… Anglią w ramach Euro 2020. My też poszliśmy kibicować i wypocząć przed porannym wyjazdem w nieznane…

DSCF8065

Miłego weekendu!

Z wizytą w Szkocji, cz. 1 – Edynburg

przez Ola @ Lipiec 10, 2021

Odkąd jesteśmy na Wyspach, zawsze planowaliśmy zwiedzić Szkocję, tyle że wcześniejsza możliwość (prawie) nieograniczonego podróżowania ciągnęła nas ku Europie, gdzie średnia opadów deszczu jest zdecydowanie mniejsza w porównaniu z tym, co mamy na co dzień:) Brak gwarancji pogody była głównym powodem odsuwania lokalnego zwiedzania na później, a do tego, mając wszystko po sąsiedzku wiedzieliśmy, że zawsze zdążymy tam pojechać… Teraz, kiedy podróżowanie wciąż nie jest takie oczywiste i ze względów pandemicznych bardziej skomplikowane organizacyjnie, to postanowiliśmy zostać na miejscu i zobaczyć w końcu szkockie krajobrazy, żeby i na nie nie zrobiło się za późno…

OLA_1890

1. Szkocja 2

2. Szkocja 2

3. Szkocja 2

Na środek transportu wybraliśmy pociąg, ponieważ w porównaniu z samolotem nie wymagał od nas testowania się przed podróżą oraz w trakcie pobytu. Poza tym, od dziecka jest to mój ulubiony środek lokomocji i gdzie tylko można to wolimy go od innych, mając do dyspozycji przestrzeń w wagonie, widoki za oknem i co nie jest bez znaczenia – dworzec w środku miasta.

OLA_1982

Pierwszym przystankiem na naszej liście był Edynburg, który odwiedziłam służbowo w 2018 i w 2019 roku, ale przy napiętym wówczas grafiku, nie miałam zbyt dużych możliwości poznania tego miasta. Dziś, z perspektywy czasu wiem, że mając 5, czy nawet 8 dni przeznaczonych wyłącznie na miejskie zwiedzanie, wciąż można wyjechać stamtąd z niedosytem, bo choć stolica Szkocji nie jest duża, to ma swoim gościom wiele do zaoferowania…

DSCF7821

Tuż przy dworcu kolejowym Waverley zachwyca zwarta zabudowa Starego Miasta, gdzie swoje siedziby ma m. in. szkocki bank, Galeria Narodowa, czy Akademia Królewska.

DSCF7812

Równolegle do średniowiecznej architektury rozciągają się ogrody miejskie,

OLA_2447

które kończy panorama na zamkowe wzgórze, na które można zwykle wejść od strony parku, ale tym razem było w remoncie.

OLA_2272

Idąc główną alejką miejskich ogrodów, napotkaliśmy polski akcent – syryjskiego niedźwiedzia brunatnego imieniem Wojtek, który w stopniu kaprala służył w bitwie pod Monte Cassino, dowodzonej przed gen. Andersa. Zna go w mieście chyba każdy mieszkaniec, a przyjezdni chętnie zatrzymują się przy pomniku, by poznać jego historię. Wojtek, resztę swojego życia spędził w tutejszym Ogrodzie Zoologicznym, gdzie zmarł w grudniu 1963 roku w wielu 22 lat.

DSCF7762-kopia

Konsekwencją zamknięcia ścieżki prowadzącej do zamku od strony parku, był spacer dookoła wzgórza zamkowego, gdzie naturalnie trafiliśmy na Grassmarket,

DSCF7789-kopia

na którym znajduje się słynna lodziarnia – „Mary’s Milk Bar” (19 Grassmarket) – z najlepszymi lodami w mieście, czy pub – „The Last Drop” (77-78 Grassmarket), w którym ponoć skazani na śmierć przez powieszenie otrzymywali ostatni napój.

The Last Drop, Edinburgh

Nasz na szczęście nie był ostatnim, ale legenda miejsca i dekoracje zrobiły swoje. Podążając dalej, wspięliśmy się na szczyt wulkanicznej góry, na której stoi wspomniany wcześniej zamek i, z której rozciąga się panorama na miasto. Wcześniej zajrzeliśmy jeszcze w uliczkę - The Vennel, ze 150 schodami zamiast chodnika, co umożliwia swobodne podziwianie drugiej strony zamkowego krajobrazu…

Edinburgh

OLA_2384

Zostawiając XII-wieczne mury obronne za sobą, doszliśmy w prostej linii do głównej ulicy handlowej Edynburga – Royal Mile i jej równie popularnych, co malowniczych odnóg…

OLA_2398

DSCF7830

W centrum Edynburga

OLA_2893

Wśród ciekawej architektury znaleźliśmy tam mnóstwo sklepów z lokalnymi pamiątkami oraz tradycyjnymi szkockimi produktami od ciastek począwszy, poprzez wyroby z wełny owczej, a na mocnych trunkach skończywszy:) To serce miasta, więc nie sposób nie trafić na restauracje, czy puby oferujące w swoim stałym menu „Black pudding”, czyli naszą kaszankę, serwowaną na śniadanie w towarzystwie fasolki po bretońsku, jajka, bekonu, kiełbasek i tostów. Brzmi jak angielskie śniadanie ze szkocką modyfikacją, ale w końcu to sąsiedzi, więc czasem nie można uciec od podobieństw, choć to właśnie Glasgow uchodzi za to bardziej angielskie miasto. Mówiąc o tradycyjnych potrawach, nie mogę nie wspomnieć o czymś takim jak „Haggis”. To owcze serce, wątroba i płuca wymieszane z mąką owsianą, cebulą oraz przyprawami i podawanych w jej zszytym żołądku… Teraz podobno zamienia się go na sztuczny flak, ale nie zmienia to faktu, że na pewno nie podążyłabym za tą tradycją, bo zdecydowanie wolę patrzeć na owce, skubiące trawę niż ludzi, jedzących ich wnętrzności. Gdyby ktoś jednak chciał się skusić, to ten najlepszy jest podobno w „The Haggis Box” na Grassmarket (EH1 2AW) w cenie 5 funtów, a na deser… kolejny przysmak lokalny Szkotów – baton „Mars” smażony w głębokim tłuszczu! Nie mogłam sobie nawet tego wyobrazić, a tym bardziej zjeść, dlatego bez żalu mijałam punkty gastronimiczne, oferujące „Marsa” w tak zaskakującym wydaniu:) Pozytywnie za to zaskoczyła nas miejska zieleń stolicy Szkocji, co dodatkowo uwidoczniło się przy okazji sprzyjającej nam wtedy pogody. By jeszcze bardziej nacieszyć oczy soczystą florą, wybraliśmy się do Ogrodu Botanicznego i zatraciliśmy się na dobre trzy godziny…

DSCF7925

DSCF7884

Spotkaliśmy tam po raz pierwszy… himalajską odmianę maków, które w przeciwieństwie do tradycyjnych członków czerwonej rodzinki są w kolorze atramentu – cud natury.

5

Na liście miejsc do odkrycia w Edynburgu mieliśmy też Water of Leith – cudownie zieloną, prawie 20km trasę wzdłuż rzeki, prowadzącą… no właśnie dokąd? Wszystko zależy od miejsca startu. Naszym celem była dzielnica Stockbridge, dlatego zaczęliśmy niedaleko miejsca zamieszkania na Dean Path i w otoczeniu takich krajobrazów, czuliśmy się jak na prawdziwych wakacjach…

DSCF7836

DSCF7838

Po drodze przechodziliśmy przez Dean Village, która dawniej była niezależną wioską, gdzie przez 800 lat tamtejsze młyny rozdrabniały ziarna zbóż na mąkę. Pan z psem, widoczny na zdjęciu poniżej, widząc nasze fotograficzne zainteresowanie okolicą, rozpoczął rozmowę o jej historii i szybko okazało się, że jest emerytowanym przewodnikiem miejskim, który wciąż lubi się tą wiedzą dzielić. Na części trasy, którą spontanicznie wytyczył, był naszym osobistym informatorem turystycznym, od którego dowiedzieliśmy się dużo więcej i to nie tylko o tej części Edynburga, ale i o Glasgow, do którego dopiero zmierzaliśmy. Uwielbiam takie niespodzianki i takich pasjonatów…

OLA_2585

OLA_2603

OLA_2661

Kolejną niespodzianką szkockiej stolicy była bliskość piaszczystej plaży, dlatego, podczas tego trzydniowego pobytu w Edynburgu, pojechaliśmy na jedną z najchętniej odwiedzanych przez mieszkańców – Portobello Beach. Dotleniający spacer wzdłuż morza był prawdziwą przyjemnością, a czerwcowy wieczór wydawał się nie mieć końca…

Portobello Beach

7

6

Mając do dyspozycji „złotą godzinę”, wróciliśmy do centrum na Calton Hill, będącego częścią tzw. Nowego Edynburga, by popatrzeć jeszcze na te skąpane w zachodzącym słońcu „Ateny Północy” – było warto!

DSCF7966

Co ciekawe, mimo godziny 22, wciąż było niesamowicie jasno…

OLA_2857

OLA_2843

Przed wyjazdem nie mogłam nie wspiąć się jeszcze na kolejne wzgórze, które dotychczas pozostawało poza moimi czasowymi możliwościami podczas poprzednich pobytów w tym mieście. Mowa o Tronie Artura – „Arthur’s Seat”, który jest najwyższym szczytem w miejskim parku Holyrood, mierzącym 251m, skąd według legendy, Król Artur obserwował porażkę swoich wojsk z plemionami Piktów.

OLA_3079

Dziś, w tym miejscu uwagę można skupiać już tylko na bujnej zieleni, kwietnych łąkach i… zazdrościć mieszkańcom takich terenów spacerowych.

OLA_3060

OLA_3094

W kończącym ten dzisiejszy wpis podsumowaniu, dodam tylko, że stratą czasu okazał się spacer do portu, by zobaczyć jacht rodziny królewskiej – HMY Britannia. Wypływali nim w swoje podróże w latach 1954-1997, obecnie to już tylko cumujące muzeum, otwarte dla zwiedzających do godziny 16. Niestety, ilość remontów, rozpoczętych w tej lokalizacji sprawiła, że mogliśmy zobaczyć tylko jego maszty… Na szczęście jacht nie był dla nas celem samym w sobie, a podczas kolejnych, miejskich wędrówek trafiliśmy jeszcze na malowniczą uliczkę Circus Lane,

OLA_2775

historyczny cmentarz z niesamowitym drzewostanem…

OLA_2548

oraz na pomnik Bobby’ego (30-34 Candlemarker Row) – psa, który przez 14 lat czuwał przy grobie swojego pana. Wzruszają mnie takie historie, więc musiałam go poznać osobiście…

1

Nie zaskoczę Was  jak napiszę, że z przyjemnością zostalibyśmy w Edynburgu dłużej, ale czekał już na nas kolejny szkocki przystanek…

Praktyczne informacje:
1. W podróż z Londynu do Edynburga ruszyliśmy ze stacji King’s Cross i pokonanie prawie 650km zajęło nam około 4,5 godziny.
2. Fani książek o Harrym Potterze powinni zajrzeć do „The Elephant House” przy 21 George IV Bridge, EH1 1EN. To w tym miejscu J.K. Rowling zaczęła pisać pierwszą część jego przygód, dlatego nie jest to już tylko przytulna kawiarnia, ale… dom narodzin Harrego;)
3. Szkoci nie mają w zwyczaju pić Coca-Coli, ponieważ uwielbiają swój; „Irn-Bru” – drugi po whisky najchętniej kupowany  krajowy napój bezalkoholowy.
4. Na dobre, lokalne piwka warto wstąpić do „The Stockbridge Tap”, szczególnie po spacerze wzdłuż Water of Leith.
5. Na smaczną kawę można liczyć w szwedzkiej sieciówce – Söderberg.

Cdn…